Laat communicatie raken

 

Communiceren doen we steeds massaler. Zelfs onze koelkast doet er aan mee. Maar, weten we elkaar nog wel te raken in een wereld waarin de mogelijkheden van techniek en big data oneindig zijn?

We zijn te druk om te werken. Te druk om te sporten. Te druk voor een goed boek op de bank. Te druk voor een goed gesprek. Te druk voor het geven van aandacht aan hen die er echt toe doen. En zelfs te druk om daarover na te denken.

Met communicatie is het al niet veel beter. Massacommunicatie begon ooit met rooksignalen. De boekdrukkunst ontketende revoluties, reformaties en betekende het einde van de Middeleeuwen. Telefonie, fotografie, radio, film, televisie: steeds opende het nieuwe werelden. Met een nieuw medium begon er een nieuw tijdperk en konden mensen weer een paar generaties vooruit.

Tot de komst van computers en internetverbindingen. Iedereen is altijd en overal verbonden. En met iedereen bedoelen we niet alleen mensen en hun social media, maar ook apparaten. Van de auto, bureaustoel en sportschoen tot de wasmachine en koelkast toe. Allemaal verbonden. Allemaal steeds bezig met het verzamelen van data. En allemaal voortdurend in ontwikkeling. Mensen gaan het verliezen van big data en de algoritmen.
Ontwikkelingen buitelen over elkaar heen. Doen ons duizelen. En, we zijn te druk om daarover goed na te denken.

Wat voegen mensen nog toe in al dat communicatiegeweld? Vorige week mocht ik daarover twee dagen nadenken met 25 toppers uit het communicatievak. De komende weken gaan we op zoek naar het antwoord. Maar, een begin hebben we. De sleutel ligt bij emotie en relatie. Betekenis en belevenis. Het grote weer klein maken.

Want, wat jagen we na? Wat krijgen we terug voor al die dingen waar we zo druk mee zijn? We zijn druk, zonder ooit tevreden te zijn. Doen veel, zonder ooit rust te vinden. Draven, zonder te kunnen bedenken waarom en waarheen.
Communicatie kan betekenis toevoegen aan ons draven. Duiden wat we doen. Maar vooral, ons raken. Emoties losmaken. Relaties aangaan. Betekenis geven aan wat we zien en een belevenis maken van wat we ervaren. Juist dat is wat de gele kamer wil toevoegen.

En bij al die grote vragen, kwam dit korte filmpje het meest in de buurt van een antwoord. Gewoon, door mij te raken.
Dat is uiteindelijk het diepste verlangen van de communicerende mens. Raken en geraakt worden.

2 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *